Heerlijke zomerse ‘beach read’

<em>Liefde in het strandcafé</em> van <strong>Lucy Diamond</strong> is een vernieuwde uitgave van de in 2011 uitgegeven roman <em>In het diepe</em>. In een nieuwe, frisse vertaling van Sophie Visser duik je in het turbulente leven van zwarte schaap Evie. Het lijkt wel of alles wat ze onderneemt tot mislukken gedoemd is. Twaalf ambachten, dertien ongelukken tekent haar ten voeten uit. Toch kan je niet anders dan Evie in je hart sluiten ondanks dat je haar soms door elkaar zou willen rammelen omdat ze zo besluiteloos is en anderen levensbepalende beslissingen voor haar laat nemen. Dan dacht ik bij mezelf: kom op, kies eindelijk eens voor jezelf in plaats van van het ene afschuwelijke baantje naar het andere te stappen. En toen ze zich ook nog ging opgeven voor een opleiding waar ze van gruwt om haar omgeving te ‘pleasen’ gaf ik haar bijna op en dacht: “Ja, zo blijf je natuurlijk van de ene mislukking naar de andere lopen.” De kentering komt als Evies lievelingstante plotseling overlijdt en ze haar strandcafé in Cornwall erft. Door deze erfenis wordt ze gedwongen haar toekomst te overzien en te kiezen voor het opwindende en onzekere leven als eigenaar van een strandcafé of het veilige maar doodsaaie huisje boompje beestje met haar vriend Matthew. Ondanks dat Matthew en haar familie weinig vertrouwen in een succesvolle afloop hebben, is Evie vastbesloten haar leven voorgoed op de rails te krijgen. Maar met onbetrouwbaar personeel en roddelende dorpsbewoners blijkt dat een uitdaging. Gelukkig wordt ze gesteund in haar beslissing door hartsvriendin Amber. En als dan de mysterieuze Ed, die en fantastische kok blijkt te zijn, het café en haar leven binnenwandelt, begint ze langzaam te geloven in haar eigen kunnen. De soepele, humorvolle en gemakkelijk te lezen schrijfstijl van Diamond, zonder ingewikkelde zinsconstructies, past bij een feelgood roman en staat garant voor onbekommerd leesplezier. De personages die naast Evie, Amber en Ed de revue passeren zijn aansprekend: de lieve taartbakkende vriendin van Evies tante, de stugge en roddelende winkeleigenaar, het cafépersoneel ‘from hell’ en niet te vergeten Evies eigen familie, die er alles aan lijken te doen om Evie een minderwaardigheidscomplex te bezorgen. Ook Matthew krijgt niet de prijs van meest liefdevolle man als hij voornamelijk met zichzelf bezig is en geen oog heeft voor waar zijn vriendin gelukkig van wordt. Gaandeweg het verhaal vindt Evie haar draai in het dorpsleven en in het runnen van het café dat steeds meer een centrale rol in het dorpsleven begint te spelen. De afschuwelijke kantoorbaantjes waar ze zich opgesloten voelde en lastiggevallen werd door vervelende managers mist ze geen moment. Ze geniet van het vrije gevoel dat ze als zelfstandig onderneemster ervaart. In Cornwall voelt ze zich voor het eerst in haar leven vrij om, ver van Matthew en familie, haar eigen keuzes te maken zonder dat ze zich verplicht voelt om zich te schikken naar de wensen van anderen. Dat bevrijdende gevoel zorgt ervoor dat Evie opbloeit van het onzekere zwarte schaap naar een vrouw die weet wat ze wil. De onderliggende boodschap is duidelijk: maak je eigen keuzes (en misschien wel fouten) en doe waar je gelukkig van wordt. Natuurlijk zijn er de nodige beslommeringen en tegenslagen maar die monden uiteindelijk uit in een bij een feelgood onvermijdelijk romantisch ‘eind goed, al goed’ waarna je het boek tevreden kan dichtslaan. Het was een aangename kennismaking met de pennenvruchten van Lucy Diamond, die met <em>Liefde in het strandcafé</em> een fijne humorvolle feelgood heeft afgeleverd. Ik heb er in ieder geval van genoten.