Hoog leesplezier gehalte

Linwood Barclay is van geboorte Amerikaan maar verhuisde op vierjarige leeftijd met zijn ouders naar Canada. Kort na zijn debuut in 2007 is hij volledig voor zijn schrijverscarrière gegaan, dit is zijn 12e Nederlands vertaalde boek maar hij schreef er meer. Zijn boeken zijn in vele landen vertaald en er zijn ook films en televisieseries van gemaakt, succesvol dus en terecht. Ik ben al fan vanaf het eerste uur, en aangezien hij nogal eens durft variëren in zijn boeken, bevalt het ene al eens wat beter als het andere. Dit boek is er zo eentje van no-nonsense, spanning, extravagante personages en humor, volop genieten dus. In dit boek is een centrale rol weggelegd voor DNA, spermadonatie, verwantschap en erfelijkheid en dit is vandaag de dag toch wel een topic. Barclay haalt via zijn personages verschillende meningen hierover aan en het is niet slecht om hier eens over na te denken, is het nodig of wenselijk of juist interessant dat we inderdaad alles weten wat er ons misschien te wachten staat? Miles heeft dus die erfelijke ziekte en als Chloe dit te weten komt, is zij die zich hier vragen rond stelt. Over deze onderwerpen valt veel te zeggen. Er zijn best wel wat personages alsook verhaallijnen in dit boek, dit zorgt voor heel wat afwisseling en dat is altijd fijn. Het is evenwel niet altijd duidelijk wat ze in het globale verhaal vandoen hebben, uiteindelijk valt het allemaal wel samen maar het kan wat chaotisch overkomen. De flair en het gemak waarmee Barclay schrijft, doen je dit echter helemaal vergeten. Er zijn ook wat momentjes in het verhaal die je naar Google doen grijpen, wat is een Pacer? Of een Winnebago? Ik zal je vinden is een rechttoe rechtaan verhaal dat heel erg vlot leest, spannend is, interessant en dan ook nog eens grappig. Het heeft een hoog leesplezier gehalte en hiervoor doen we het toch.