Lezersrecensie
Kleine Sofie en Lange wapper na bijna 30 jaar herlezen
29 jan 2014
In 1985 is bij uitgeverij Querido het boek Kleine Sofie en Lange
Wapper uitgegeven. Het boek is geschreven door Els Pelgrom en
geillustreerd door The Tjong Khing. Het is bekroond met een Gouden
Griffel en een Gouden Penseel 1985.<br />
<br />
De illustraties zijn getekend met een dunne zwarte pen, waarmee ze
ook door een herhaald streepjespatroon gekleurd zijn. Het zijn
gedetailleerde tekeningen waarin diepte zit. De illustraties zien
er verzorgd uit en nodigen uit om nauwkeurig te bekijken.<br />
<br />
Het boek gaat over Sofie een zeer nieuwsgierig meisje wat alles
wilde weten, ze wilde alles weten van wat er op de wereld en daar
buiten is. Haar ouders waren vaak ten einde raad, door de moeilijke
vragen die ze stelde. Zoals; waar komt het water vandaan?, kan een
bloedzuiger het bloed ook wwer terugsturen door je vel? is er wel
eens een vogel buiten de dampkring terechtgekomen? Lange Wapper, is
haar lappenpop is haar lievelingsknuffel waarmee ze al haar
geheimen en vragen deelt. Terror is de huiskat van de familie, hij
mag op het voeteneind van haar bed slapen.<br />
<br />
Op een nacht wanneer komt haar poppentheater tot leven en begint
het avontuur voor Kleine Sofie, Lange Wapper, Terror en een heel
aantal van haar knuffelbeesten. Ze reizen ongeveer 150 jaar terug
in de tijd door het land en raken in allerlei benarde situaties
verzeild. De knuffels zijn tot leven gekomen en lijken door de
mensen niet als opmerkelijk te worden gezien. Iedere knuffel maakt
ook deel uit van een gezin, daar komen Kleine Sofie, Lange Wapper
en Terror ook op bezoek. Ze komen terecht op een grote jaarmarkt,
in de gevangenis, in het grote deftige huis van Beertje en ze eten
zich ziek met het gezin van Lange Wapper.<br />
<br />
De auteur heeft mooie zinnen gemaakt met een bloemrijk taalgebruik
met soms wat gedateerde woorden en uitspraken. Opvallend is dat het
verhaal soms seksueel getinte scenes bevat, waarbij dit door
volwassenen wel begrepen zal worden en dit (jonge) kinderen zal
ontgaan.<br />
<br />
Het boek heb ik in 1985 voor het eerst gelezen als meisje van
zevenenhalf jaar, toen vond ik het een vreselijk boek. Ik kan me
nog herinneren dat ik het niet heb uitgelezen, terwijl ik wel een
goede en fervent lezer was. Ook nu vind ik het nog steeds geen leuk
verhaal. De verhaallijn is op zich wel aardig, maar ik kan me niet
echt vinden in de snel opvolgende scenes waarin veel misgaat. De
personages zijn niet erg aardig voor elkaar en vooral egoistisch
met uitzondering van Kleine Sofie.<br />
Ik zou dit boek niet voorlezen aan mijn dochter van zeven en ook
zou ik het niet aan haar aanraden om het te gaan lezen. Als ze het
zelf uit de kast haalt om het te gaan lezen, dan vind ik dat prima.