Bedevaart naar Miavoye

<p> De bal heeft sinds 1928 voor open doel gelegen en geen spits, laat staan een opkomende back, die in die jaren de moeite heeft genomen hem erin te schieten. Het moest tot 2014 duren. </p> <p> <br /> Op 18 maart 1928 werd de toen 32-jarige dichter Paul van Ostaijen, de grootste modernist die de Vlaamse letteren zou voortbrengen, dood gevonden in herstellingsoord Le Vallon in het vlekje Miavoye. Daar, diep in de Belgische provincie Namen, werd de schrijver van Music Hall en Bezette stad behandeld voor tuberculose. Talrijk waren de necrologieën. Een daarvan was van de dichter Richard Minne. Hij schreef in een brief, die werd opgenomen in Wolfijzers en schietgeweren: 'We moeten de onrechtvaardigheid van Paul van Ostaijens dood weer rechtzetten. We moeten ons in verbinding stellen met zijn naaste vrienden. Deze zomer, of herfst, moeten we een beevaart doen naar Miavoye'. </p> <p> Niemand die aan de oproep gehoor gaf. Tot Koen Broucke, Peter Holvoet-Hanssen, Koen Peeters en Pascal Verbeken de uitdaging aangingen. Dichters, schrijvers en kunstenaars op een expeditie die zo voor de hand lag, dat ze zich afvroegen waarom niemand hen was voorgegaan. De route had een passend beginpunt: de Antwerpse begraafplaats Schoonselhof, waar Van Ostaijen in 1952 was herbegraven. En dan naar de plek van overlijden. Het is een biografie met foto's en een reisverhaal, inclusief momenten van introspectie, want voor de reizigers is het ook een zoektocht naar hun drijfveren. Dit is een bijzonder boek. </p>