Lezersrecensie
Met het reisje naar Texel was niets mis
31 jan 2014
Het bekendste boek van Bart Koubaa (1968) is De leraar. Een morbide
roman over De Kraai, de bijnaam voor een docent Nederlands op een
school met voornamelijk allochtone leerlingen. De lezer verkeert
gedurende de hele roman in de ernstig zieke geest van leraar A.
Jacobs.<br />
<br />
Hoe anders gaat het eraan toe in Koubaa's nieuwste, zijn zevende
roman: De vogels van Europa. Het verhaal heeft zijn donkere,
suggestieve momenten, maar wie aan het eind de balans opmaakt, zal
moeten vaststellen dat het in het lange middendeel één vrolijke
bende is. Daar beschrijft Koubaa een reisje van een Vlaamse
jongensclub naar Texel. In 1980.<br />
<br />
Niet dat er niets aparts aan de hand is. Het zijn jongens van 14,
15. Ze zijn lid van een koor, wat op die leeftijd al niet gewoon
is. Bovendien zijn het vogelaars. Die combinatie is zeker
bijzonder.<br />
Centraal in het verhaal staat Maarten De Ridder, wiens baan ook al
geen alledaagse is. Hij werkt voor de Algemene Directie Statistiek
en Economische Informatie. Ruim dertig jaar na het tripje hoort hij
dat zijn vriend Eddie een einde aan zijn leven heeft gemaakt. De
Ridder denkt dat de diepere reden voor de zelfmoord te vinden is in
het reisje naar Texel. Was de koorleider wellicht een pedofiel en
zou Eddie door hem een trauma hebben opgelopen?<br />
<br />
De Ridder pakt het onderzoek grondig aan. Al zit zijn achtergrond
als statisticus hem vooral in weg. Hij neemt onbetaald verlof en
wordt speurder. Hij legt contact met de vrouw en dochter van Eddie.
Voordat hij opnieuw naar Texel afreist, speelt hij de film van 1980
nog eens af. Aanknopingspunten voor verdachtmakingen zijn er amper.
Het was gewoon een leuk reisje, waarin de vrienden veel bijzondere
vogels te zien kregen. Alleen slaagde De Ridder er niet in de door
hem aanbeden, zeldzame vechtkwartel voor de lenzen van zijn
verrekijker te krijgen.<br />
<br />
De vergeefse speurtocht naar de vechtkwartel staat symbool voor elk
streven van de verwarde held, aan wie alles ontglipt. Hij zoekt
naarstig naar iets dat er niet is.