Rauw en radicaal eerlijk

Ik ben drie keer in het boek begonnen: eerst in het Nederlands, maar de taal stond me tegen. Ik dacht dat het aan de vertaling lag en begon eraan in het Engels, wat het eerste gevoel bevestigde: het waren de vertellende stemmen, met name die van Reese, die me tegenstonden. Na twee jaar pakte ik het opnieuw en las ik verder waar ik was gebleven: op pagina 84. Deze keer werd ik er wél helemaal ingetrokken. Ik vond de afwisseling van vertelperspectieven verfrissend en radicaal eerlijk: je krijgt door het lezen van dit boek een ongezouten inkijkje in het brein van een transvrouw, die echt menselijk wordt neergezet, met al haar mooie en egoïstische kanten. Deze radicale eerlijkheid lucht op: het is een rauw verhaal zonder moraal; het leven is niet altijd wat je ervan hoopt. Over de inhoud van het verhaal vertel ik liever niet te veel: het is als lezer veel leuker om dit zelf te ontdekken. Laat je niet leiden door je weerstand tegen de personages of hun taalgebruik, want dit boek is echt meer dan de moeite waard!