Ode aan de verwondering

Dit boek kwam er op de perfect timing in mijn leven (maar daar zal ik hier niet verder over uitweiden). Wat een prachtvrouw was Caroline Pauwels. Enkele citaten die mij aanspraken: <i> - Kennis is, net zoals de inzichten die ze genereert, nooit nutteloos. - Kunst en wetenschap proberen elk op hun manier de wereld te ontraadselen, beseffend dat je daardoor alleen maar weer andere raadsels oproept. Daarom zal er, zolang er mensen zijn, altijd kunst en wetenschap worden bedreven. De verwondering houdt nooit op. - Het is makkelijker om over anderen te spreken dan met die anderen in gesprek te gaan. - Je kunt de onzekerheid ook, voorzichtig, omarmen. Het gegeven dat de toekomst niet vastligt, geeft immers ook openingen, geeft zuurstof en licht. Wat is, hoeft niet steeds zo te zijn. Wat altijd zo is geweest, kan ook anders. Het onzekere biedt ook mogelijkheden. <i>