Fijne sfeervolle King

Als ik heel eerlijk ben, dan vond ik het een vreemde keuze van de uitgeverij om dít boek in een Limited Edition uit te geven. Simpelweg omdat er véél betere verhalen van Stephen King zijn. Dit vind ik nog steeds…maar Duma is mij zó meegevallen. Sterker nog; ik heb er van genoten. Wanneer Edgar Freemantle zijn arm verliest en hersenschade oploopt bij een ongeluk, valt zijn leven in duigen. Als zijn vrouw dan ook nog eens wil scheiden, kiest hij ervoor om naar een eiland te gaan: Duma Key. Aldaar is het plan om te gaan schilderen. Hij merkt al snel dat zijn schilderijen een bepaalde kracht hebben. Vooral als hij tijdens het schilderen denkt aan zijn verloren arm. Zijn krachten nemen steeds heftigere vormen aan…maar zijn dit enkel zíjn krachten of is er iets anders aanwezig? Heeft hij iets gewekt met zijn kunst…. Stephen King is voor mij dé auteur in het scheppen van een geweldig sfeergehalte in een boek. Tevens is hij een meester in het uitdiepen van karakters en zijn de dialogen die zij hebben vaak van hoog niveau. Ik kon in dit verhaal zó genieten van de gesprekken tussen Wyreman- een man die ook op Duma Key was, om te zorgen voor de oude Elizabeth- en Edgar. Wél moet ik bekennen dat het boek mijns inziens korter had mogen zijn. Daarnaast vond ik regelmatig dat hij ietwat uit de bocht schoot qua fantasy en het bovennatuurlijke. Soms moest ik een bladzijde twee á drie keer lezen, voordat ik snapte wat er nou echt stond. Toch was het in grote lijnen goed te volgen en stond er bij het dichtslaan van deze dikke pil een glimlach op mijn gezicht. PS: Doe de dag lieve bookstagrammers en de dag doet jullie- Wyreman Bedankt voor dit recensie-exemplaar LS Uitgeverij