Lezen die handel!

Als je iets niet wil zijn, dan is het een jongen van Nickel. Een heropvoedingsgesticht in Amerika waar de rassenscheiding hoogtij viert. Verder op het menu van Nickel? Pure willekeur in straffen, de tristesse onder de bewoners en de pure onverschilligheid van de begeleiders (in het beste geval. In het ander uiterste slaan ze je met plezier kapot en eindig je in een anoniem graf). Zitten daar dan alleen maar criminelen en schorremorrie hun straf uit te zitten? (noot: we gebruiken met zijn allen te weinig het woord schorremorrie!) Neen. Ook het rechtssysteem stelt de zwarte jeugd teleur. Je moet maar de pech hebben om een straf buiten proportie te krijgen. Omdat je als voorbeeld moet dienen. Of hoe een triviaal misverstand je ganse toekomst naar de kloten kan helpen. Zicht op wanneer je Nickel mag verlaten is er ook al niet. Met wat geluk kan je Nickel achter je laten, maar je neemt het mee tot je laatste snik. En ja dat geldt ook een beetje voor het boek. Ik vond het zeer beklijvend. Met een erg sterk plot. Ik denk dat hoofdpersonage Elwood me nog een hele tijd gaat bijblijven. 'Hoe kon een jongen over de grens van het schoolterrein heen kijken naar de vrije wereld, de wereld der levenden, daarachter en niet overwegen een poging te doen die vrijheid te bereiken? Jezelf de gedachte aan ontsnappen ontzeggen, ja zelfs het kleinste opwellinkje van die gedachte, was je eigen menselijkheid vermoorden.'