Een feestje voor literatuurliefhebbers

Machteld Siegmann kwam met een opzet voor een historische roman over Middelburg en Vlissingen eind zestiende eeuw bij de uitgeverij toen haar andere manuscript ter sprake kwam dat ze nog op de plank had liggen. De kaalvreter, een roman over de naweeën van de Tweede Wereldoorlog, werd uiteindelijk gekozen als Siegmanns debuut. De Joodse Leie wordt midden in de oorlog, nog geen drie jaar oud, bij een onderduikadres geplaatst. Vanaf dat moment wacht ze. In eerste instantie op haar ouders. Later weet ze niet meer waarop zij wacht. Als ze getrouwd is en kinderen heeft, gaat ze naar de begrafenis van haar pleegmoeder. Na de begrafenis is ze niet meer de oude en wordt zij onherkenbaar voor haar gezin. Hoewel de roman vooral over een depressieve moeder lijkt te gaan zitten er ook andere onderwerpen in verweven, zoals onder andere de holocaust, opgroeien in een pleeggezin en puber zijn in de jaren ‘70. Siegmann vertelt dit hartverscheurende verhaal in een mozaïekroman waarbij de leden van het gezin met hun eigen gedachten en besognes aan het woord komen. Deze perspectieven worden afgewisseld met flashbacks naar de jeugdjaren van Leie. Het blijkt een verfrissende en pakkende opbouw van deze roman waarbij de auteur een sobere en verfijnde, makkelijk leesbare, schrijfstijl hanteert. De stijl is aangepast aan de karakters van de verschillende personages, toch blijft deze overal rijk aan mooie zinnen om over na te denken en goed gekozen metaforen. Siegmann gebruikt veel symboliek en diverse (o.a. bijbelse) motieven die extra diepgang geven aan het verhaal. Voor de geoefende lezer is er voldoende stof om over na te denken, voor anderen is het een mooi boek over met boeiende onderwerpen. De auteur won met De kaalvreter de Bronzen Uil 2020 een Vlaamse literatuurprijs voor het beste Nederlandstalige debuut en sleepte tevens de publieksprijs in de wacht. Door de creatieve opbouw van de roman, de prachtige zinnen en de opvallende en respectvolle manier van het naar voren brengen van enkele zware onderwerpen, wordt deze roman een genot om te lezen. Zal Siegmann ook zo krachtig schrijven bij haar volgende roman?