Gemengde gevoelens

Hoewel ik dit boek heb aangevinkt, heb ik feitelijk de herziene vertaling van Willem van Toorn die nu de titel heeft "Het Kasteel". In het naschrift van de vertaler verklaart hij dat dit een betere titel is dan die van de eerdere vertaling "Het slot". Ik heb hier inderdaad gemengde gevoelens bij. Enerzijds is het met heel veel gevoel voor taal geschreven, daarom ook heel veel bewondering voor de vertaler. Het bevat zeer lange dialogen van de hoofdpersoon K (van Kafka?) met diverse andere personen die hij in het kleine dorp aan de voet van een berg, waar bovenop een kasteel staat. Op zoek naar een slaapplaats voor de nacht komt hij in een herberg, waar hij bijna weggestuurd wordt omdat daar alleen gasten welkom zijn die in het kasteel werken of een andere relatie met het kasteel hebben. Hij verzint terplekke (wat overigens niet uit het verhaal blijkt) dat hij de bestelde landmeter is waar het kasteel om gevraagd heeft. Dan mag hij blijven voor de nacht, maar een kamer is er niet meer, dus slaapt hij op een strozak in een hoek van de gelagkamer. In de slechts 6 dagen die hij in dit dorp verblijft heeft hij dus die soms zeer lange dialogen met prachtige zinnen, die eindeloos doorgaan met vele bijzinnen, maar ook heeft hij een relatie met een dorpsbewoonster en vindt hij een tijdelijk baantje in afwachting van de toelating in het kasteel. Niet makkelijk leesbaar met die lange zinnen en ook de feitelijke inhoud is niet echt duidelijk. Die zou je indirect er uit moeten lezen zoals @Nico (https://www.hebban.nl/!/nico-van-der-sijde) in zijn recensie aanhaalt. En het boek eindigt nogal abrupt, wat komt doordat dit het laatste boek van Kafka is, wat hij door zijn ziekte op te jonge leeftijd (nog geen 40) nooit heeft afgemaakt. Zonder te willen vervalsen, ware het voor mij beter geweest als een collega schrijver het boek in de stijl van Kafka had afgemaakt. Dat gebeurt wel vaker met onafgewerkte boeken, toch?