Wanneer ben je perfect?

Eerder las ik van Elle McNicoll Een soort vonk, een verhaal waarbij ik de hoofdpersoon in mijn hart sloot. En nu gebeurt dat opnieuw bij Laat ons zien wie je bent. Cora is een meisje wat op school niet gezien wordt. Ze is goed in schrijven, maar ze mag niet in de redactie van de schoolkrant omdat ze autisme heeft. Op een werkevenement van haar broer ontmoet ze Adrien, met wie ze bevriend raakt. De vader van Adrien heeft het Pomegranade Instituut opgericht, wat hologrammen maakt van mensen, waardoor je met hen in gesprek kunt. In eerste instantie gaat dat om beroemde mensen, maar in de toekomst kan dat ook gaan om mensen die overleden zijn, waardoor je de tijd krijgt om afscheid van hen te nemen. Cora raakt geïnteresseerd in het bedrijf en ze wil graag haar steentje bijdragen omdat ze ziet wat het zou kunnen betekenen voor veel mensen. Adrien is cynisch ten aanzien van het project, maar Cora is het niet met hem eens. Tot ze steeds meer ontdekt van waar Pomegranade zich mee bezig houdt. Dit Young Adultverhaal stipt verschillende onderwerpen aan, maar het belangrijkste thema is toch wel: je bent prachtig zoals je bent, want ben je jezelf nog wel als je geupdateted wordt?