een vals lied

In dit boek van Jessica Durlacher raakt het gezin van Bor en Zelda betrokken bij de opvang van een jonge asielzoekster Amal. Deze vrouw ontpopt zich als een dame met een mooie stem en ontdoet zich tijdens een zangcompetitie ( lees: een soort The Voice) als een strijder voor gelijkheid en vrijheid, ze ontdoet zich van haar hoofddoek en wordt een vrije vrouw met een eigen mening, ze doet van zich horen, zowel figuurlijk in artikelen en letterlijk door prachtig te zingen. Haar leven loopt daarna gevaar, ze schuilt bij het gezin van Zelda en Bor. later ontspoort de situatie nog verder. Je leest veel over Zelda en haar gedachten, het is niet altijd even fraai. met name in het begin is het boek hoogdravend van stijl en toon, tegelijk gebruikt JD clichées om Amal te beschrijven. In het boek zijn verder een aantal actuele gebeurtenissen uit onze geschiedenis verwerkt. duidelijk is dat de parallel Amal-Ayaan H A. Dat maakt het boek lastig. Steeds bekruipt het gevoel je: is dit zuiver? integer? hoe denkt die echte Amal hierover, haar mening hoor je niet. Zelda zelf laat zich zien als een grachtengordelmadam die ook neerkijkt op die "sletterige oppassen" voor haar kinderen die ze toch nodig heeft. Aan de andere kant: Zelda is beschadigd door de zelfmoord van haar eerste man, de beide echtelieden hebben een achtergrond met Joodse wortels en hun familievoorgeschiedenis vanuit de 2de wereldoorlog. daarbij maken ze op een cruciaal moment in hun relatie de aanslag op de Twin Towers mee. ik twijfelde heel erg tussen 2 of 3 sterren, maar de discussie die je aan de hand van dit boek kunt voeren, het gebruik van de actualiteit en de goede manier waarop JD dit verweeft in de geschiedenis van Zelda maken dat de doorslag naar 3 sterren gaat, het feit dat ze in mijn ogen de geschiedenis van Ayaan "misbruikt" maakt dat ik deze recensie deze titel geef. maar een lied mag af en toe een dissonans hebben