Sterk begin literair, mooi einde qua vertelling, het midden iets te veel neigen naar stationsroman

Daar waar de rivierkreeften zingen is een roman die je vanaf de eerste bladzijden meezuigt in de moerassen van North Carolina. Het begin is zonder twijfel het sterkste deel van het boek: de jeugd van Kya, de verlatenheid, het opgroeien in een vijandige maar tegelijk wonderlijk poëtische natuur. Owens schrijft met zo’n verfijnde observatiekracht dat je het getjirp van insecten en het geritsel van riet bijna hoort. De beschrijvingen zijn beeldend en ritmisch, en geven Kya’s eenzaamheid een bijna mythische gloed. Naarmate het verhaal vordert, schuift de roman van een pure coming-of-age en natuurbeschrijving richting een misdaadplot en een rechtbankdrama. Dat maakt het boek veelzijdig en meeslepend: de lezer krijgt niet één verhaal, maar meerdere lagen die slim door elkaar heen lopen. Vooral de opbouw naar het slot – waar de verschillende verhaallijnen op elkaar inhaken – laat zien dat Owens niet bang is om risico te nemen. Die meervoudige plotstructuur maakt dat je het boek niet zomaar weglegt. Toch is er ook een kritische kanttekening te maken. Juist door die mengeling van genres voelt het middenstuk soms wat stroperig, wat te veel neigen naar hapsnapliteratuur. De overtuigende toon van het eerste deel verliest wat kracht wanneer de nadruk verschuift naar de liefdesgeschiedenis en de rechtszaak. Niet elke dialoog of personageontwikkeling is even subtiel uitgewerkt. Waar de natuur als personage sprankelt, blijven sommige menselijke personages eerder vlak. Al met al is Daar waar de rivierkreeften zingen een bijzonder debuut dat indruk maakt door de combinatie van poëtische natuurbeschrijvingen en een gelaagde plot. Het is een roman die uitnodigt om langzaam te lezen, om te genieten van taal en landschap, maar die tegelijk de spanning van een whodunit biedt. Voor wie houdt van verhalen waarin natuur, eenzaamheid en menselijke drijfveren samenkomen, is dit boek absoluut de moeite waard – ook al is niet elke passage even sterk als die schitterende opening.