De Maanblaffers: Sloterdijk en driftgraad

De verhalen van Marten Toonder behoren voor mij tot de canon van de Nederlandse literatuur, omdat ze op een meesterlijke wijze de lezer steeds een tijdloos maatschappelijk thema laten zien. De maanblaffers is daar een uitstekend voorbeeld van. In mijn ervaring gaat de maanblaffers over complottheorieën. In zijn inleiding legt Huub Modderkolk op heldere wijze uit hoe dit onderwerp in het verhaal aan bod komt. De voorbeelden die hij gebruikt geven aan dat, hoewel het verhaal in 1967 geschreven is, nog steeds erg actueel en tijdloos is. Het opmerkelijke is dat er ook overeenkomsten zijn met een essay van Peter Sloterdijk. In ‘Mediatijd’ staat een interessante definitie van natie: ‘De natie is een hysterisch en panisch informatiesysteem dat zichzelf voortdurend moet opwinden, terroriseren en in paniek brengen om zichzelf te imponeren en om zich, als in stress gevangen gemeenschap, ervan te overtuigen dat ze werkelijk bestaat.’ Enkele van de elementen uit deze definitie komen op een geniale wijze in dit verhaal aan bod, waardoor de tijdloze thematiek nogmaals onderstreept wordt. Daarnaast is heer Bommel in dit verhaal weer heerlijk zichzelf. Zijn keuzes en commentaar op de gebeurtenissen in Rommeldam zijn zoals gewoonlijk een heer waardig! Een ijzersterk motief in zijn handelen wordt dit keer gevormd door de driftgraad. Meesterlijk! Dus voor de lezers van geïllustreerde verhalen met tijdloze thema’s, steeds de juiste illustraties, humor en een relatie met het werk van een van de belangrijkste filosofen van deze tijd, is dit literaire pareltje een absolute aanrader! #maanblaffers #martentoonder #uitgeverijdebezigebij