Een gewone tiener met een buitengewone roeping

In één ruk uitgelezen, verrast door de vlotte pen en aangename schrijfstijl van Claudia. De dikte van het boek zal niets te maken hebben gehad met dat er niet meer te vertellen viel. Wij nieuwsgierige Nederlanders hoeven simpelweg niet alles te weten; de onvertelde verhalen zijn van Amalia. Over de inhoud. Heerlijk hoe je voor de camera’s een ietwat statige en serieuze – doch sympathieke – koningin in spe ziet, maar nu een inkijkje krijgt in de prozaïsche (en herkenbare) gewaarwordingen uit het leven van een ‘gewone’ tiener. Dat geeft rust. Ik kijk uit naar meer wijze lessen en filosofische vraagstukken vanuit het perspectief van Amalia. Prinses of niet, ze heeft een boeiende kijk op het leven, en een bewonderenswaardige persoonlijkheid – voor zover ik daar nu iets over kan en mag zeggen. Dank!