Een magische reis

~ Dit verhaal gaat niet over een eenhoorn, maar gaat wel over een eenhoorn ~ Oké, qua leeftijd behoor ik misschien niet helemaal tot de doelgroep – het boek is immers voor kinderen en ik ben 37 jaar – maar toch begon ik vol verwachting aan Het zoekavontuur van Geenhoorn. Persoonlijk houd ik enorm van verhalen die zich afspelen in een mysterieus woud vol fantastische wezens en de nodige beproevingen. Juist omdat verhalen als dit de fantasie behoorlijk prikkelen en je tijdelijk in een magische wereld mag verblijven. Mijn nieuwsgierigheid was dan ook gewekt en ik nam plaats op mijn bank om de avonturen van Geenhoorn te beleven. Geenhoorn leeft in een dorp vol eenhoorns, gevestigd in een woud dat nog niet door mensen is ontdekt, en waar de meest bijzondere bewoners te vinden zijn. Hij komt uit een liefdevol gezin en gaat naar school; eigenlijk verschilt zijn leven in dat opzicht niet eens zoveel van de onze. Maar Geenhoorn voelt zich anders. Hij heeft als enige geen hoorn en het lijkt er niet op dat die van hem snel zal gaan groeien. Terwijl zijn klasgenootjes zich vermaken met spelletjes als hoorntje-drukken zondert hij zich af. Hoort hij hier wel thuis? Is hij eigenlijk wel een eenhoorn? Op zoek naar bevestiging komt hij terecht in een weide vol paarden. Zou hij stiekem tot hen behoren? Maar nee, het gras is werkelijk niet te eten en tot overmaat van ramp wordt hij weggestuurd door een paard. Deze oppert nog wel dat er vast ook andere geenhoorns bestaan. Zou het… Geenhoorn besluit van huis weg te lopen en op onderzoek uit te gaan. De auteur heeft deze reis met zoveel plezier geschreven, dat voel en proef je door de sfeer die opgeroepen wordt, met name door de waanzinnig leuke schrijfstijl. Sterker nog, je bent zelf ook per direct in het woud, want Geenhoorn steelt je hart door zijn kwetsbaarheid en tevens moedige en dappere inborst. Ook de reisgenoten die hij onderweg tegenkomt – Neekhoorn, Spronkhaan en Keeva – weten je al snel te veroveren. Het zijn stuk voor stuk personages die het verhaal nog mooier maken door de onderlinge interacties en het samen delen van gevoelens. De zoektocht naar zichzelf en eigen identiteit is weergaloos omschreven zonder een moralistische toon. Integendeel. Het is een verhaal dat bij de lezer acuut herkenning oproept, ondanks dat het een fantasy is, en ik weet zeker dat dit voor kinderen al helemaal geldt. Zijn we immers op die leeftijd (en soms ook latere leeftijd) niet allemaal op zoek naar wie wij werkelijk zijn? De auteur weet dan ook te raken. Aan fantasie heeft Mark de Groot zeker geen gebrek. Naast de prachtige zoektocht, is het verhaal behoorlijk spannend. Dat komt onder andere door het gebruik van obstakels tijdens de reis. Naast de lieve wezens wordt het bos ook bewoond door enge creaturen die het avontuur de nodige gevaren oplevert. Voor de lezer zijn deze momenten om te smullen, mede door hoe de reisgenoten met deze situaties omgaan. Het innerlijke lef wordt aangesproken en zo ontstaan ware helden. Niet alleen perfect voor de doelgroep, die daardoor nog meer van de personages gaan houden, maar ook voor de volwassen lezer die het stiekem toch ook wel heel spannend vindt. Al met al is Het zoekavontuur van Geenhoorn een verhaal waarin je je al snel verliest, omdat het bijzonder goed in elkaar zit. Ik raad dan ook iedereen die van dit genre houdt met klem aan om Geenhoorn en zijn vrienden te vergezellen op hun spannende en bijzondere avontuur.