De weg naar elkaar

Lucy Diamond - De weg naar elkaar Afgelopen week luisterde ik naar dit mooie verhaal van @lucydiamondwrites @xanderuitgevers. Het boek begint met een proloog waarin Lara de liefde van haar leven leert kennen in New York. ‘S avonds zullen ze elkaar opnieuw ontmoeten, maar zo ver zal het helaas nooit komen. Wat is er destijds gebeurd? Lara en haar dochter Eliza zijn altijd samen geweest maar als ze achttien wordt, besluit ze op zoek te gaan naar haar vader. Haar vader, Ben, blijkt niet te weten dat ze bestaat! Eliza en Lara gaan samen op zoek naar Ben en ontrafelen langzaam het verleden.. Wat een bijzonder boek.. Als lezer wil je eigenlijk gewoon het liefste dat Lara en Ben weer bij elkaar komen, maar tegelijkertijd vind je dit sneu voor Kirsten, zijn vrouw met wie hij al jaren samen is en met wie hij helaas geen kinderen kan krijgen. Toch vond ik het best bijzonder hoe Kirsten reageerde. Had dit te maken met de twijfels die ze al had? ‘Hoe was het mogelijk dat je je in een kamer vol luide, vrolijke mensen toch zo alleen kon voelen?’ Kirsten leren we kennen in een bouwmarkt waar ze verf uitzoekt voor de wc: ‘Kijk toch eens naar jezelf,’ dacht ze. Je kunt niet eens kiezen tussen magnolia en vanille, alsof het er echt toe doet welke zielloze kleur je de muren van de wc beneden verft. Is dat waar je wereld om draait?’ Lara is bang om weer contact te zoeken met Ben, bang om weer afgewezen te worden. Toch onderneemt ze dit avontuur voor haar dochter. Regelmatig dacht ik tijdens het lezen: oh nee! Hoe dan? Als dit, dan dat.. Zo zonde hoe dingen soms kunnen lopen. Een warm verhaal vol tweede kansen. Of de karakters van vooral Ben en Eliza echt heel realistisch zijn weet ik niet, maar hoe dan ook heb ik genoten van dit verhaal.