Prachtig boek

Vond het een prachtig en op diverse punten een voor mij heel herkenbaar boek. @ Didi: ook wij hadden thuis een Austin Glyder en ook bij ons kwamen Japanse spullen er niet in. Mijn beide ouders hebben in het Jappenkamp gezeten en dat heeft ze voor het leven getekend met alle gevolgen van dien. Wij, tweede generatie, hebben meer last gehad van de littekens van onze ouders dan menigeen beseft. Met dit boek wordt meer duidelijk hoe de oorlog wordt doorgegeven aan een volgende generatie. Maar ook hoe de oorlog helaas aanwezig blijft in de ouders zelf, tot aan het einde van hun leven. Diederik heeft dat mooi verwoord. Dank Didi voor het schrijven van dit prachtig (en soms met humor) geschreven boek!