Te veel drama, ongeloofwaardige acties van personages

Ik was erg teleurgesteld in dit verhaal! In dit boek volgen we Oaks perspectief. Wat ik erg storend vond, is dat dit verhaal in de derde persoon enkelvoud (hij-vorm) is geschreven. Waarom niet ook in de ik-vorm, maar dan vanuit Oak? Ik vind dat een duologie bij elkaar moet passen als het gaat om de uitvoering. Daarnaast voelde dit boek voor mij nogal als ‘te veel’ en ‘ongeloofwaardig’. Het bevat te veel ‘Hoe kan ik je vertrouwen?’ en ‘Ik ben een monster’ vanuit zowel Oak als Wren. Als dat te lang doorgaat en te veel herhaald wordt, wordt het voor mij saai en verliest het zijn kracht. Ook is er in dit boek veel afstand tussen Wren en Oak. Daar is een reden voor, maar ik had liever gezien dat dit ergens halverwege het boek werd opgelost. De afstand wordt in mijn ogen niet hersteld, waardoor ik de interesse in hun relatie verloor. Ik zag ze niet meer echt als personages die samen konden komen.