Geweldig . Alsof je er bij bent.

Na Mythos en Heroes (Helden) is hier Troy (Troje), het derde deel van Fry’s trilogie over de Griekse mythologie. Wederom slaagt de auteur erin om een zeer onderhoudend verhaal neer te zetten, met veel humor, waarin hij zich regelrecht tot ons, zijn lezers wendt. Alsof hij naast je zit en het verhaal vertelt, ons het gevoel geeft deelgenoot te zijn in het leven an al die bekende en minder bekende mythologische figuren. En bovendien de ingewikkelde familiebanden heel simpel voor weet te stellen, hetgeen al een prestatie op zich is. De drie boeken zijn goed onafhankelijk van elkaar te lezen, hoewel de verhalen kruiselings in elkaar grijpen. Als Fry meent dat dit wellicht onduidelijkheid veroorzaakt bij mensen die de eerdere twee boeken niet gelezen hebben, biedt hij uitkomst in zijn ontelbare informatieve voetnoten. We zijn al bijna halverwege Troy als de beruchte oorlog daadwerkelijk begint, want de gebeurtenissen die ernaartoe leiden zij natuurlijk ook divers en zeer ingewikkeld. Maar Fry weet daar raad mee. Voor je het weet, zit je er midden in en kun je met alle voorouders, familieverbanden en godengekonkel meeleven. Als een filmisch verslag speelt het zich allemaal voor je ogen af. Stephen Fry diept de karakters van alle goden en stervelingen prachtig uit, met al hun eigenschappen en eigenaardigheden, dat doet hij op zijn geheel eigen, humoristische wijze. Nooit verliest hij ons, de lezers, uit het oog. Hij houdt ons er voortdurend bij, door zich rechtstreeks tot ons te wenden, als er ingewikkelde verhoudingen en gebeurtenissen moeten worden verklaard. Charmant en humoristisch. Voor degenen die Griekenland kennen is het erg leuk om al die mooie locaties tegen te komen. Ik ben er geweest, ik kom er nog steeds en kijk met heel andere ogen naar Mykines, Lerna, Argos en Sparta. Geweldig.