Een prachtig reisverslag met mijmeringen en bespiegelingen

Ilja Leonard Pfeijffer is classicus. Hij schrijft romans, verhalen, gedichten, columns, essays, kritieken, theaterstukken en songteksten. Met zijn trilogie over Genua verkreeg hij veel bekendheid, zijn boek over de Griekse legeraanvoerder Alkiabes (2023) waarin hij een haarscherpe analyse geeft van democratie en populisme via de geschiednis van de Griekse Oudheid heeft al veel stof doen opwaaien. De filosofie van de heuvel - Op de fiets naar Rome en niet terug is het verslag van de fietstocht naar Rome die Pfeijffer in 2008 ondernam met zijn toenmalige Russchische vriendin Gelya. In het boek zijn foto’s van haar hand opgenomen. Ook in deze novelle schrijft Pfeifer zoals we hem kennen. Beschouwend, met prachtige zinnen, zijn stijl is wervelend, zwierig, pakkend en niet gespeend van droge humor. Tijdens de lange fietskilometers heeft hij alle tijd voor zijn bespiegelingen. Hij besluit zich over te geven aan leven in het nu, om gewoon door te fietsen zonder plan en verwachting. De auteur verstaat de kunst om zijn lezer het gevoel te geven naast hem mee te fietsen, gestaag vooruit. Je voelt je voortdurend in beweging, mee onderweg. Op de een of andere manier zit er vaart in de prachtige zinnen. Ze suggereren tegelijkertijd beweging en die is fysiek te voelen. Bij zijn bespiegelingen horen ook mijmeringen over zijn soms moeizame relatie met de tamelijk egocentrische wispelturige Gelya. Een ander thema, dat enkele malen zijn gedachten passeert keert later veel uitgebreider terug in Hotel Europa (2018), namelijk de dreiging van het massatoerisme, of het ontbreken daarvan in Genua. De filosofie van de heuvel is een parel. Pfeijffer boeit met het zeer persoonlijke reisverslag en hij geeft zijn lezer het gevoel eveneens naar Rome te zijn gefietst.