Moederland

Máxima Zorreguieta -Moederland is het eerste deel van een tweeluik over koningin Máxima. In dit eerste deel gaan we terug naar de jeugd van Maxima en haar moederland Argentinië. Het boek beschrijft voor een groot gedeelte de geschiedenis van Argentinië, zijn gouden en slechte tijden. Allemaal heel interessant als je van het land houdt, het was zeker geen straf om deze geschiedenis te lezen. Het leven van Máxima en haar familie is er tussendoor verweven. Op deze manier leren we Máxima en haar familie ook beter kennen. Het beeld van haar vader is die van een hard werkende man, die alles over had voor zijn familie. Over de politieke kwestie zal men nooit ophouden vrees ik.. Persoonlijk blijf ik het jammer vinden dat ze Máxima dat moment met haar vader bij haar huwelijk hebben ontnomen.. Toen had men de mond vol over het regime van Videla.. Maar ten tijde van verdwijningen bleef het voor het merendeel stil in Nederland.. Waar was men toen? Typisch Nederlands zou je bijna zeggen. De auteur heeft vele bronnen moeten gebruiken om te een beeld te komen van Máxima haar jaren in Argentinië. Deze bronnen staan dicht bij Máxima en zijn loyaal aan haar dus werd er niet in detail getreden. Wat natuurlijk begrijpelijk is. Je bent vrienden of niet. Daardoor blijft het allemaal wat oppervlakkig. Het beeld dat gevormd van Máxima is dat ze goed wist wat ze wilde en daarin volharde. Dat maakt dat Máxima een sterke vrouw is, ondanks de tegenslagen in haar leven. Het is natuurlijk duidelijk dat door de baan van haar vader, Máxima meer mogelijkheden had om zich te ontwikkelen dan de doorsnee burger van Argentinië. Op sommige momenten was het boek wat verwarrend met al die namen van familieleden van Máxima uit vroeger tijden. Op een gegeven momenten gooi je dat allemaal door elkaar. Het boek leest lekker vlot we, mede door de manier van schrijven van Marcia Luyten. Het is lekker beelden beschreven, op sommige momenten waande je je in Buenos Aires, de Pampa’s en New York. Er waren ook delen in het boek die er eigenlijk zo toe deden, bijvoorbeeld waar en hoe Máxima haar vakanties vierde.. Dat mag wel wat privé blijven. Ondanks de kleine punten van kritiek kijk ik uit naar het tweede deel, daar zullen we vast meer over Máxima ervaren, als echtgenote, moeder, prinses en koningin. Tenslotte is Máxima wel het visitekaartje van ons koningshuis.