De Mitsukoshi troostbaby Company

Wat een goed boek ! Een klepper maar de vele leesuren waard ! Mijn interesse voor dit boek werd gewekt nadat ik het interview met de auteur gezien had op Brommer op zee. Dat boekenprogramma dat de VRT heeft afgevoerd maar wel nog loopt op VPRO. Ik begrijp niet waarom de VRT dat deed, in het begin was het wat wennen aan het programma maar ik vind het waardevol en aangenaam, mijn kijktijd waard. Terug naar het boek want daarover moet deze recensie tenslotte gaan. De auteur haalt een onderwerp aan en het is meteen het hele uitgangspunt van dit boek, waarbij ikzelf nog nooit stilstond of over nadacht. Een onderwerp waarvan je deze belichting nooit tegenkomt in discussies over het onderwerp abortus, nl. het rouwproces dat de verwekker doormaakt wanneer een vrouw kiest voor abortus. Het verdriet, de pijn, het niets te zeggen hebben over, bij de beslissing van de vrouw, door de man. Het is allemaal heel inleefbaar wanneer een vrouw die beslissing neemt en haar goed recht maar bij de rechten van de verwekker laat staan zijn gevoelens wordt nauwelijks stil gestaan. Het ouderschap, of het bijna (niet) ouderschap is enerzijds een onderwerp in dit boek anderzijds is het schrijverschap er ook één. Het hoofdpersonage heet Auke Vanderhulst en is schrijver. We volgen in het boek ook zijn schrijversproces. De roman waaraan hij bezig is : De lasso van de tijd. Daarnaast houdt hij een logboek bij op vraag van zijn redacteur om een simultaan te verschijnen 'privé-domein-achtige' uitgave te kunnen doen. We kunnen dus ook alle worstelingen die de "auteur" heeft mee volgen. Jaren nadat zijn ongeboren kind door abortus is gestorven koopt de sciencefictionschrijver een robotdochter om het verlies te compenseren. Verder citeer ik hier letterlijk de achterflap om toch een weergave te doen over wat je kan verwachten van dit boek omdat ik geen spoilers wil weggeven. Ondertussen werkt hij aan een roman waarin zijn alter ego terugkeert in de tijd met het doel de loop van de geschiedenis te veranderen - al was het maar in een verhaal. Laten werkelijkheid en fictie zich in handen van een schrijver wel dwingen ? Aanvankelijk zou ik hier nu een aantal citaten uit het boek vermelden om u te overtuigen deze klepper te lezen maar dan wordt deze recensie te lang en haakt u af. Niet overtuigd ? Kijk dan ook het fragment van Brommer op zee via NPO start. Van mij mag Auke Hulst de Libris literatuurprijs winnen !