Beslist een dikke aanrader!

De aankondiging voor dit boek maakte mij al helemaal enthousiast. Mede door de beschrijving waar het verhaal over zou gaan, Fantasy genre, in het jaar 1882 afspelend en Engeland als achtergrond. Daarnaast werd toen door de uitgeverij Boekerij al subtiel verklapt hoe de vormgeving eruit zou komen te zien en dat beloofde weer een spectaculaire limited edition te worden. Allemaal factoren waardoor ik enorm uitkeek naar het moment dat ik het verhaal daadwerkelijk kon gaan lezen. Het boek ziet er inderdaad fantastisch uit. Een goed verzorgde hardcover met losse stofomslag, aandacht voor details aan zowel buitenzijde als binnenzijde, een leeslint en natuurlijk een prettig leesbaar lettertype voor alle tekst. Dit draagt allemaal bij aan een fijne leeservaring. Het gewicht is echter wel altijd een uitdaging voor mij maar gelukkig hebben we daar tegenwoordig hulpmiddelen voor, bijvoorbeeld een Bookseat en laten we wel wezen sommige verhalen zijn gewoon de moeite waard. Alle persoonlijke redenen waarom ik toch altijd de voorkeur geef aan een fysiek boek zal ik jullie hier besparen. “De stad spreidde zich beneden hem uit, duizelingwekkende zee van kleine vuren en gekleurde lantaarns. De broeierige lucht rook naar regen.” Hoofdstuk één trekt de lezer meteen mee in een spannende, vroegere (namelijk 19e eeuw) en tevens verrassende tijd dankzij het Fantasy element dat eerst genuanceerd bovenkomt drijven. Door de schrijfstijl zie ik alles direct voor mijn geestesoog afspelen terwijl ik lees. Zelf vind ik dat ontzettend fijn als het zo van nature ontstaat door de manier waarop geschreven is. De algehele bewoording en zinsopbouw leest comfortabel, vlot en soepel ook al zijn het soms lange, uitgebreid beschrijvende zinnen en wordt er fotografie vakterminologie gebezigd. Het past wel degelijk goed in het genre en de verhaalstijl op zich. “Frank Coulton wist hoe het voelde om te verliezen en hij wist ook hoe het was om de laatste man aan tafel te zijn.” De karakters in het verhaal komen gemakkelijk tot leven, hebben bijzondere kanten en gewoon menselijke herkenbare eigenschappen. Meeleven gaat bij mij vanzelf doordat ik de personages interessant en leuk vind. Ik hou ook van de diversiteit bij de personages in het boek. Hierdoor wordt het verhaal in zijn geheel cultureel veelzijdiger en boeiender. Sommige leer je gelijk goed kennen en voor anderen heb je wat meer geduld nodig. Dit boek is tenslotte het eerste deel van een nieuwe serie. “Ze stonden op het kiezelstrand van het loch en tuurden naar het eiland, en de ruïne van het klooster, de gouden boom die uit de stenen ribben ervan groeide.” Net als je denkt uitgevogeld te hebben welke kant het verhaal opgaat gebeurd er iets onverwachts, dat komt een aantal keren voor, hierdoor blijf ik als lezer geboeid doorlezen en word ik telkens opnieuw uitgedaagd en verrast. Ook ontstaat er een emotionele betrokkenheid merk ik door uitgelichte achtergronden van bepaalde personages. Juist door alle benoemde facetten en het avontuurlijke van ‘De man van rook’ (want ik verveelde me geen moment) blijf ik me lange tijd herinneren hoe het verhaal verlopen is en kijk ik nu al uit naar het vervolg. “Toen zette ze haar hoed weer op. Haar ogen waren zo hard als graniet.” Mocht je zin hebben in een Fantasy verhaal vergelijkbaar met ‘Het instituut’ van Stephen King, wel geheel vernieuwend en origineel begin dan alsjeblieft aan dit boek van J.M. Miro. Beslist een dikke aanrader! Lieve leesgroet, Elsa.