Akelig dichtbij

7B. Door: Aafke Romeijn. Aafke ken ik door haar prachtige kleine boekje Leegstand. Toen ik dat gelezen had ben ik haar gaan volgen op Instagram. Ze is een boeiend, kleurrijk persoon, die op een positieve manier afwijkt van de middelmoot. Daar hou ik van. 7B speelt zich af in Groningen in 2040. We volgen een oorlogsveteraan die verdriet heeft om zijn vriend en collega die op mysterieuze wijze verdween tijdens een missie. We volgen ook zijn vrouw die voor Konnekt werkt (een soort van Facebook, in overheidshanden) en haar vriendin/collega Merel. Ondertussen maken we ook kennis met een infiltrante van de Europese geheime dienst. Elk aan sich hebben ze een boeiend verhaal, en de manier waarop hun verhalen bij elkaar komen zorgt voor een spannende ontknoping. De wereld in 7B verschilt van die van ons, vooral van die wereld die we ons nog herinneren van voor de pandemie. En net dat verschil, die kleine afstand, maakt het verhaal extra eng. Oké, het is fictie, toekomstfictie en toch komen veel dingen al akelig dichtbij: de kleurcodes, de griepgolven, de chronisch zieken,… Ze geeft ons een inkijkje in hoe onze wereld kan worden. Romeijn toont met haar verhaal aan dat systemen ten alle tijden bestaan uit mensen. Mensen die hun eigen, niet te voorspellen, innerlijke drijfveren hebben. Zo blijft het mogelijk dat één individu (of een paar enkelingen) een systeem kapot maakt. Ze laat je nadenken over de toekomst, over waar we als mensheid naar toe (kunnen) gaan, en dat is boeiend. De oppervlakkige personages en de vele gedetailleerde omgevingsbeschrijvingen maken dat je het boek leest met een zekere afstand. Maar net die afstand maakt de dreiging die over het verhaal hangt ook groter. Lees haar boek en oordeel vooral zelf.