Wat een sfeerschepping!

Er zijn al genoeg recensies geschreven over deze klassieker. Dus: ik ga me hier beperken tot enkele prachtige zinnen die ik in dit boek las, en die op zich al volstaan om 5 sterren te geven. "En dit verstilde leven had helemaal niets vredigs. Het was de verstildheid van een onverzoenlijke kracht die dreigend op een ondoorgrondelijk plan broedde. Je werd er wraakzuchtig door gadegeslagen." (p.45) "Het opvaren van die rivier was als een reis naar het vroegste begin van de wereld, toen planten de aarde overwoekerden en de grote bomen koningen waren. Een verlaten rivier, een immense stilte, een ondoordringbaar bos. Er was niets vrolijks aan de schittering van het zonlicht. De lange waterweg strekte zich verlaten uit in de sombere duisternis van overschaduwde verten. Op zilveren zandbanken lagen nijlpaarden en alligators zij aan zij te zonnen." (p.45) "In de verte waren donkere menselijke gestalten te zien, die vaag heen en weer gleden tegen de achtergrond van de in schemer gehulde woudzoom, en bij de rivier stonden twee bronzen figuren in het zonlicht op lange speren geleund, met bizarre hoofddeksels van gevlekte huiden, krijgshaftig en verstild in een houding van gebeeldhouwde rust." (p.81) "Achter de omheining rees het bos spookachtig op in het maanlicht en door de vage beroering, door de gedempte geluiden op dat armzalige erf heen, trof de stilte van het land je recht in het hart – met haar geheimzinnigheid, haar grootsheid, de verbazingwekkend tastbare aanwezigheid van het leven dat erin schuilging." (p.35) "Mij lijkt het alsof ik jullie een droom probeer te vertellen – onbegonnen werk, want geen enkel relaas van een droom kan de gewaarwording van een droom overbrengen, die mengeling van ongerijmdheid, verwondering en ontsteltenis in een huivering van moeizaam verzet, dat gevoel overmeesterd te worden door het ongelooflijke, dat wezenlijk is voor alle dromen…" (p.36)