Een prachtig en emotioneel boek over twee doodzieke jongeren.

Hazel is 3 jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor onbekende tijd. Augustus (Gus) heeft kanker overleefd, maar is wel zijn been kwijtgeraakt. Ze ontmoeten elkaar bij een praatgroep voor jongeren met kanker, ondanks dat Hazel zich probeert te verzetten tegen haar gevoel, lijkt er geen ontsnappen aan de wederzijdse aantrekkingskracht tussen hen. Toch neemt hun leven een andere wending als ze in Amsterdam op zoek gaan naar antwoorden over hun lievelingsboek. ⁣ ⁣ Mening: Wat een prachtig en emotioneel boek over twee doodzieke jongeren. John Green weet de personages en situaties zo neer te zetten dat je als lezer de personages goed leert kennen en de verschillende emoties echt meevoelt. Het is een aangrijpend verhaal vol rauwe emotie, maar ook met humor, een ontluikende liefde en krachtige personages. Ondanks de droge en soms zwartgallige humor wordt het verdriet van de personages niet weggelachen of gebagatelliseerd. Green laat deze verschillende emoties knap naast elkaar bestaan, wat het boek heel realistisch maakt. ⁣ Op de momenten dat Hazel en Gus het hebben over games of boeken moet je even goed je aandacht erbij houden om het verhaal te blijven volgen, maar verder leest het verhaal heel makkelijk weg. ⁣