De weg naar elkaar…

Lara en haar dochter Eliza zijn altijd met z’n tweeën geweest. Als Eliza achttien wordt, besluit ze dat ze haar vader wil leren kennen. Klein probleempje: Eliza’s vader, Ben, weet niet eens dat ze bestaat. Na een vurige avond in New York heeft lara hem nooit meer gezien. Op zoek naar Ben én naar antwoorden gaan moeder en dochter samen op roadtrip door Engeland. Hun reis leidt hen uiteindelijk naar New York: de plek waar alles achttien jaar geleden begon… Lucy Diamond, de auteur, heeft bijna twintig boeken op haar naam staan, maar dit is pas de eerste die ik van haar las. Ik vond De weg naar elkaar een fijn verhaal. En ik ben zeker nieuwsgierig naar haar andere verhalen. Het verhaal begint met een proloog, die meteen nieuwsgierig maakt. Het verhaal leest de eerste helft vrij vlot, net zoals het einde. Maar daar tussen in stagneert het wat en dat komt niet ten goede van mijn leesflow. Ik kan het boek makkelijk laten liggen. De weg naar elkaar draait vooral om Lara, Eliza en Ben. Hoe zij elkaar weer (opnieuw) vinden. De verhaallijnen komen op een natuurlijke manier samen. Ik vind dat de auteur de personages realistisch heeft neergezet. Het verhaal laat mooi zien hoe het is om ineens je eigen dochter te moeten delen, of ineens een dochter van achttien jaar te hebben. Maar ook hoe het is om ineens een vader te hebben. Al had dat misschien wat uitgebreider gemogen. Wat ik een beetje vervelend vond tijdens het lezen is dat moeder als zowel dochter het idee hadden dat het gras ergens anders groener is. Ik ben van mening dat dat niet zo is… Het boek krijgt 3 sterren van mij want ik heb me prima vermaakt met dit boek. Normaal voel ik helemaal mee met de personages, maar dat had ik bij dit boek helaas niet. Het verhaal had zeker potentie voor all the feels, want alles zit er eigenlijk wel in. Drama, ruzie, opstandige puber op een leuke manier en exen… maar ik voelde het zelf niet. Maar al met al zeker een aanrader vanwege de originele verhaallijn!