Not my favourite game

Het is een toevalstreffen daar ergens in een ziekenhuis tussen Sam, aanwezig met een verbrijzelde voet, en Sadie, die als gast aanwezig is bij haar zieke zuster. Sam heeft een trauma overgehouden aan het ongeluk, maar Sadie weet tot hem door te dringen als ze samen computerspelletjes in het ziekenhuis spelen, een therapie die Sadie zelfs wat oplevert. Jaren later ontmoeten ze elkaar weer op een metrostation, en zo komen ze weer tot elkaar in de gamewereld, het gaat zelfs zover dat ze zelf games gaan ontwikkelen en een bedrijf oprichten samen met nog enkele anderen mensen, Dov en Marx, met wie Sadie beiden een relatie krijgt. De verhouding tussen Sam en Sadie is waar het boek omdraait, ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. Ik vond het een dun verhaal, ik ben daarnaast totaal niet geïnteresseerd in de gamewereld, dus dit boek kon me niet echt niet boeien, geen idee waarom dit boek zo hoog scoort, maar dat zal ongetwijfeld met mijn leeftijd te maken hebben.