Recensie Ik, Hollywood

Louie en Charlie Peters, ex-toneelknechten van de filmbaas Hahn & Keller, besluiten op eigen benen te gaan staan en zelf een filmfabriek te beginnen. In de stad in wording Los Angeles kopen zijn een citroenbos op om daar de filmfabriek te bouwen en op te starten met hun opgedane ervaring. De eerste geluidloze beelden worden in een zeer primitieve omgeving ontwikkeld. Door de jaren wordt hun bedrijf steeds groter om uiteindelijk uit te monden in het imperium NPU, waarin we deelgenoot worden met exorbitante salarissen, en de intriges en schandalen die kennelijk hand in hand gaan met overslaand succes. Zo wordt je via verschillende tijdvakken geromantiseerd een blik achter de schermen gegund van de filmindustrie. Het boek zelf kon me niet helemaal bekoren, het valt niet mee om een geromantiseerde documentaire, boeiend te houden, en daar is hij is voor mij als lezer ook niet echt in geslaagd. De dialogen, die in het begin erg boeiend waren, werden later in het boek erg voorspelbaar, ja halverwege het boek begon ik het zelfs saai te vinden. Aan de andere kant denk ik dat het boek niet veel dunner had kunnen zijn, anders was de roman helemaal op niets uit gelopen, nu hield je er in ieder geval wel een goed verhaal aan over. Maar voor een hoge klassering was deze pil voor mij niet boeiend genoeg.