Een aanklacht

Een essay. In het kader van de Maand van de Filosofie. Altijd een bijzondere vorm zo’n essay. Beperkte ruimte om iets uit te werken. Marjolijn van Heemstra is de auteur. Een veelzijdig iemand met een bewezen passie voor (de) ruimte. Het essay heeft als één van de thema’s de familie Heemstra zelf die één van de kolonisatoren waren van Suriname. De natuurlijke omgeving en rijkdom werden getaxeerd op de mogelijkheid om geld te verdienen. Deze wereld beschouwing, dit denken, heeft, volgens Heemstra, geleid tot uitputting van de aarde en haar natuurlijke rijkdom. Een road to nowhere. Het Westerse denken gericht op exploitatie lijkt zich nu voort te zetten naar de maan en andere planeten. Een tweede leidend thema. Een ontwikkeling door Heemstra als zeer zorgelijk omschreven. Ze beschrijft hoe huidige miljardairs als Bezos zoeken naar mogelijkheden om naar de maan te gaan om grondstoffen te winnen. Hoe juristen proberen de verovering van dit terra incognita te codificeren. En ze zet de mystieke en de spirituele betekenis van de maan bij onze oervolken daar tegenover. Gepaard met huidige zorgen over mogelijk verwoestende effecten van de exploitatie van de maan. En mogelijk later andere planeten. Haar oplossing is, onder andere, om de maan als een eigen rechtspersoon te gaan zien. Een trend die in Midden Amerika is ingezet door bijvoorbeeld rivieren een eigen juridische entiteit te geven wat mogelijk maakt dat deze rechtspersoon in rechtszaken vertegenwoordigt kan zijn. Hetgeen ongebreidelde exploitatie zou kunnen beteugelen. Verdere oplossingen worden niet aangereikt. Wat achterblijft is de onvermijdelijke gedachte dat de dadendrang van haar eigen grootvader bij de kolonisatie van Suriname zich in de Besos-types van nu heeft voortgezet in de kolonisatie van er ruimte met de maan als mogelijk eerste slachtoffer. De geschiedenis lijkt zich, onvermijdelijk, te herhalen!