Beelden zeggen (soms) meer dan woorden

Willem Frederik (WF) Hermans staat in de belangstelling. Hij is dan ook 100 jaar geleden geboren. Gevierd met een uitgebreide biografie. Tentoonstelling in het Huis van het Boek museum Den Haag en nu een foto tentoonstelling in het Fotomuseum Den Haag. Hermans was een enthousiast fotograaf. Hij heeft zelfs overwogen om er zijn beroep van te maken. Tot tweemaal toe examen gedaan, en gezakt. Toen maar schrijver geworden, zullen we maar zeggen. Nu heeft Hermans een vrij omvangrijk archief achtergelaten wat onlangs geordend is. Een selectie daarvan nu te zien in het Fotomuseum. En daar is een prachtig boek van verschenen. Vrij Belangrijke Foto’s is de titel. Afkomstig van Hermans zelf. Het vertelt van zijn liefde, want dat was het, voor camera’s en foto’s. Zijn hoogtepunt was een Leica. Toentertijd een top camera. En daar heeft hij honderden foto’s mee geschoten. Ik ben een fan van Hermans. Hij heeft absoluut briljante boeken geschreven. En deze foto’s geven een mooi beeld van de mens Hermans. Veel zelfportretten (selfies), opnames van gebouwen, zijn katten, een paar van zijn vrouw, en een paar met modellen. Hij (b)lijkt een verlegen mens. Moeilijk om contact met zijn modellen te krijgen. Die foto’s zijn statisch en lijken haastig genomen. Deze verlegenheid lijkt in tegenspraak met de dodelijke brieven die hij aan zijn uitgever pleegde te schrijven. De foto’s waren voor Hermans belangrijk. Er wordt een verhaal verteld dat hij met zijn boek De Donkere Kamer van Damocles vastgelopen was. Tot de aanschaf van een Leica hem weer inspiratie gaf. De camera is ook opgenomen in het boek. Voor de fans van Hermans een mooi document!