There is hope!

Het midden van Amerika, jaren 20-30. In Oklahoma is er 10 jaar lang een periode van enorme droogte. Door de uitputting van de bodem door intensieve landbouw is deze verzand en ontstaan er zeer regelmatig ‘dust bowls’. Stofstormen. Die kunnen dagen duren. Aimee de Jongh heeft dit vertaald in woord en beeld. Een stripverhaal? Ja, wellicht omdat het daar aan doet denken. Nee, omdat het veel meer is dan dat. Stripverhaal doet dit prachtige boek te kort. Zij noemt het een graphic novel. Een buitencategorie. Een verhaal ondersteund door beeld. Of beelden met een verhaal. Het beschrijft de reis van beginnend fotograaf John Clarke die naar Oklahoma wordt gestuurd om de dust bowls voor een krant in beeld te brengen. John is de zoon van een bekend fotograaf. Hij treedt in zijn voetsporen. Op zijn reis ontmoet hij families met hun verhaal. Hij ontmoet de hoogst zwangere Betty die eigenlijk Mathilda heet. Zij laat John zien wat de oorzaak is van de dust bowls. Mensen hebben het land teveel belast en uitgeput. Uit schuldgevoel heeft zij haar eigen naam ingeruild voor die van Betty. Betty overlijdt. Tezamen met haar nog ongeboren kind. Die zou de naam Elijah krijgen. Elijah is een hoopvolle naam en betekent: mijn God is de here. En men geloofd dat hij vòòr Jezus terugkomt. Er is dus hoop op verlossing. Op een oplossing. John geeft zijn auto en camera weg. Neemt de naam Elijah aan en begint zijn ‘eigen leven’. Mooi boek! Prachtig verbeeld. En een zeer actueel thema. Ook wij putten de aarde volledig uit en zijn op weg naar een ramp. Ook enorm inspirerend om een boek van deze graphic novel categorie te lezen. Zoveel zijn daar niet van.