Slappe Hap.

Ik moet bekennen dat ik alle boeken van Dan Brown heb gelezen, terwijl ik hem eigenlijk geen geweldig auteur vind. Dat verdient uitleg. Dan Brown's boeken zijn een combinatie van toeristeninformatie, Wikipedia-achtige feitjes en een Ted Talk, verpakt in een middelmatig avonturenverhaal dat in ieder boek weer een beetje op hetzelfde uitdraait. Het is echter de Ted Talk waar ik nieuwsgierig naar ben en waarom ik de boeken dus lees. In een aantal van zijn boeken plaatst hij de katholieke kerk ook nog eens in een vrij negatief licht, hetgeen mij als atheïst aardig amuseert, en gooit hij er behoorlijk wat kunst in. Ach, ik heb me er redelijk mee vermaakt. In dit boek, Origin, dat ik dus in de originele taal heb gelezen, is het van eenzelfde laken een pak. Robert Langdon rent weer rond met een mooie vrouw aan zijn zijde. Dit keer wordt een oud leerling en vriend vermoord die net op het punt staat om tijdens een exclusieve presentatie in Bilbao's Guggenheim een wetenschappelijke ontdekking te onthullen die een antwoord op de vraag "waar ligt onze oorsprong en waar gaan we heen als soort" zal geven en daardoor eens en voor altijd zal afrekenen met religie. Robert Langdon en de mooie dame die directrice van het museum is en verloofde van de kroonprins van Spanje, ontvluchten het museum en gaan op zoek naar het wachtwoord dat de multimediapresentatie van de ontdekking alsnog de wereld in zal sturen, met behulp van een quantumcomputer, waarvoor ze naar Barcelona reizen. Het verhaal is dunnetjes en weer doorspekt met de nodige toeristeninformatie en Wikipedia feitjes. De Ted Talk (waar ik het boek eigenlijk voor lees) is niet geweldig uitgewerkt en overtuigt niet en, zoals ik al eerder zei, de man schrijft niet geweldig. Hij weet geen sfeer te creeëren. Wanneer bijvoorbeeld Zafon over Barcelona schrijft, dan wordt je het verhaal ingezogen en is de sfeer tastbaar. Wanneer Dan Brown over Barcelona schrijft, krijg je toeristeninformatie. Daarnaast denkt hij waarschijnlijk dat zijn lezers of aardslui zijn of zo dom als het achterend van een varken want hij legt alles uit. Ik vraag me echt af waarom ik zijn boeken nog lees. Waarschijnlijk hoop ik toch op een interessante Ted Talk die in het boek verwerkt is. Deze keer is dat dus een "mèh, niet echt". Aan het eind is er nog een halfhartige poging tot een kritische blik op het gevaar van A.I (artificial intelligence) dat zonder menselijke inmenging z'n gang kan gaan maar daar wordt verder niets mee gedaan. Ik kan dit boek absoluut niet aanraden. Voor een interessant, goed geschreven avonturenverhaal kun je beter verder zoeken.