Jammer dat hierna de verhalen rondom de Belont mansion, dat echt een mooie basis vormde voor deze boeken, voorbij zijn…..

Ik las 2 weken geleden het tweede deel van deze trilogie en schreef: “. Wat opvalt in haar schrijfstijl is dat ze veel woorden gebruikt om de lezer haar verhaal te vertellen zonder de lezer te vervelen” Tamera Lynn Gattis Alexander is een Amerikaanse auteur van christelijke fictie, gespecialiseerd in het inspirerende romantiekgenre. Ze is vooral bekend van haar bekroonde eerste serie, de Fountain Creek Chronicles. De Belmont trilogie bestaat uit drie romans die zich alle drie afspelen op het landgoed De Belmont. Met waar het In het eerste deel gaat over de schoonheid van kunst, vertelt Tamera Alexander in het tweede deel over de schoonheid van de natuur. In het afsluitende deel komt de liefde voor muziek naar voren. “Waarom leek datgene waar ze wel goed in was zo nutteloos te zijn? Was ze een man geweest, dan had de situatie er heel anders voor gestaan.” Deze zin slaat op een van de eerste scenes uit het boek waar Rebeckah auditie doet voor de dirigent van het Nashville filharmonisch orkest, Nathaniel (Tate). Ze is goed in wat ze doet maar wordt niet aangenomen. Ze zoekt verder naar werk en komt op de Belmont Mansion terecht als gezelschapsdame van Adelicia die we kennen uit de vorige delen. Ze gaat Pauline, de dochter van Adelicia muziekles geven. Daar komt ze Tate weer tegen en hij vraagt haar om hem te helpen bij zijn nieuwe symphonie. Tijdens het werken komen ze nader tot elkaar maar kan ze de boosheid omdat ze niet is aangenomen voor haar droombaan vergeten en echt van hem houden? Een plotselinge ontdekking zorgt voor een onverwachte twist in het verhaal dat als beste van de drie echt een mooie afsluiter is van deze trilogie. In een tijd waarin vrouwen niet in een orkest mogen spelen en niet voor vol worden aangezien in de muziek, vrouwen zingen en spelen vooral in de bar, doet Rebeckah toch auditie. Teleurgesteld neemt ze een andere baan aan omdat ze vanwege de nieuwe man van haar moeder niet meer thuis wil wonen. Net als in de andere twee delen biedt Adelicia uitkomst voor een vrouw die hulp nodig heeft. De kwetsbaarheid van vrouwen en de gevoeligheid van enkele kwesties zoals gelijke rechten en jezelf zijn maken dat vrouwen echt op hun woorden moeten passen. Tamera Alexander weet dat gevoel goed weer te geven door de juiste woorden te gebruiken. Er wordt niet echt op de personages uit vorige delen teruggekomen waardoor dit deel prima los te lezen is. Het is genieten als er dames onderling echt jaloers op elkaar kunnen zijn. Rebeckah is namelijk niet de enige die Tate ziet staan. Tamera Alexander vertelt een mooi romantisch waar ze naast een flinke dosis romantiek ook spanning aan heeft toegevoegd. Daarnaast bespreekt ze maatschappelijke onderwerpen die toen en nu nog steeds aan de orde zijn. Een mooi compleet verhaal en jammer dat hierna de verhalen rondom de Belont mansion, dat echt een mooie basis vormde voor deze boeken voorbij zijn…..