Het moment waarop beide verhalen bij elkaar komen is bijna magisch.

Caja Cazemier en Martine Letterrie schreven eerder samen de boeken Familiegeheim en Made by Indira. En daarvoor schreven ze de boeke Naar de brugklas, In de brugklas en De brugklas door. Deze boeken zijn allemaal young adults. “Sterre kijkt haar aan. Ja, dat begrijpt ze wel. Doof zijn zit niet alleen in je oren, doof zijn zit in je hele persoon. Maar hoe is dat bij haar? Sterre gaat van groep 8 naar de eerste klas van de basisschool op een gewone middelbare school. Ze kiest ervoor om niet naar het Dovenondewijs te gaan. Hierdoor komt ze een aantal moeilijkheden tegen. Ze hoort er niet echt bij en wordt gepest. Is het wel de goede keuze geweest? Freek zit in de jaren ’50 voor de derde keer bij dezelfde juf in dezelfde klas van de school van het Doveninternaat. Hij is naar Den Haag verhuisd omdat zijn ouders wilden dat hij thuis op zou groeien maar of dat zo’n goede keuze is geweest? En dat hij op school niet zichzelf mag zijn, moet praten en geen gebaren mag gebruiken maakt het nog moeilijker voor hem. Als de directeur hem duidelijk maakt dat verder leren geen optie is voor dove mensen knapt er iets bij hem….Welke keuze gaat hij maken? Het boek begint heel mooi met het verhaal van Sterre en pas bij het gedeelte dat ze naar huis gaat na het theaterkamp wordt duidelijk dat ze doof is. Mooie keuze om te laten zien dat het op de basisschool geen issue was. Het gebruik van smileys bij what’s app is een leuke afwisseling en de handgebaren bij elk hoofdstuk zijn ook leuk om zelf te oefenen en nieuwe gebaren te leren. De auteurs geven door kleine voorbeelden het verschil in de denkbeelden van de jaren ’50 en het heden weer. Maar dat gevoelens door alle jaren hetzelfde zijn is ook duidelijk. De opstandigheid, de boosheid en een snelle omslag naar een goed humeur is goed weergegeven. Ze blijven echter niet bij de twee hoofdpersonen zelf maar kijken ook naar de omgeving, leeftijdsgenoten die er ook moeite mee hebben om altijd als tolk te fungeren of andere keuzes maken. Ouders die wel horen of juist niet en daar weer anders mee omgaan. Een breed beeld van de omgeving van de hoofdpersonen draagt bij aan een compleet verhaal. Sterre en Freek voelen zich alleen, de een in een gezin en omgeving met mensen die doof zijn en de ander in een gezin en omgeving met mensen die kunnen horen. Hoewel ze in twee verschillende decennia leven zijn er veel overeenkomsten en verschillen. Er is een ontwikkeling beschreven in de wereld van de dove mensen en alles wordt nog kort en krachtig door de auteurs in het nawoord rustig uitgelegd. Het moment dat de beide verhalen samenkomen voelt bijna als magisch. Wat een mooi en bijzonder verhaal