Hoewel er tijdens het lezen regelmatig emoties te voelen zijn, schrijft zij het verhaal zonder ook maar enig oordeel te vellen over de gebeurtenissen.

Martine Letterie is auteur van voornamelijk historische jeugdboeken. Daarnaast was ze voorzitter van de Stichting Vriendenkring Neuengamme. Haar grootvader is in Neuengamme vermoord. Via de stichting kwam ze in contact met de familie waar dit boek om draait. Een kleindochter van Jan Duijkers vond een koffer op zolder met informatie over haar grootvader die haar liet twijfelen of hij nu een verzetsheld was of juist niet. Gedurende tien jaar ging ze samen met Martine Letterie op zoek naar het verhaal van Jan Duijkers. “Rob Duijkers keek mij aan en zei uit de grond van zijn hart. Wat ben jij dan een slechte dochter.” De vermeende verzetsman is een biografie van een man met zijn gezin(nen) in de tijd voor, tijdens en vlak na de oorlog. Martine Letterie beschrijft het met veel details waar ze na uitgebreid onderzoek achter is gekomen. Het boek is dus ook een mooie weergave van het leven in Nederland in het begin van de vorige eeuw. Door middel van brieven, agenda’s en andere documenten die ze in de koffer of via andere wegen vinden vertelt zij zijn verhaal. De eerlijkheid waarmee de persoon Jan Duijkers met zijn goede en ook minder goede eigenschappen beschreven is raakt best wel. Het is een bewogen leven waarin langzaam zijn karakter beschreven wordt vanuit zijn kinderen gezien. Het boek laat zien dat Martine Letterie de kunst van het schrijven van een biografie goed onder de knie heeft, want hoewel er tijdens het lezen regelmatig emoties te voelen zijn, schrijft zij het verhaal zonder ook maar enig oordeel te vellen over de gebeurtenissen. Het raakt als gelezen wordt hoe nabestaanden na de oorlog er alles aan doen om achter informatie van hun dierbare te komen. Ook al hebben ze geen goede herinneringen aan de persoon zelf. Dat doen ze door brieven te sturen of te ontvangen van overlevenden die de laatste woorden en gebeurtenissen delen. Ze laat daarbij zien dat herinneringen ook soms tegenstrijdig en gekleurd kunnen zijn. De foto’s midden in het boek maken dat het verhaal toch enige kleur krijgt, een mooie toevoeging. Ik had dit boek graag gelezen voor mijn bezoek aan het herdenkingscentrum Neuegamme want er wordt heel boeiend over dit kamp en de scheepsramp erna geschreven. Beter verwoord dan op de bordjes in het kamp zelf. Het boek zou een mooie voorbereiding zijn geweest. Het boek ligt ook in het kamp zelf in de boekenwinkel. De gastvrouwen vertellen er graag over.