Een verhaal dat je bijblijft en vraagt om een vervolg.

Emma Zegers heeft al meerdere young adult romans op haar naam staan. Vorig jaar las ik Het museum van gevonden voorwerpen. Ze kroop in dit boek in de huid van een meisje met het syndroom van Asperger. En dat deed ze goed! “Ik ga alleen maar even een gesprek voeren met een ander mens, dat ook gewoon moet poepen.” Nu schrijft ze het verhaal van twee zusjes die samen teveel hebben meegemaakt en die bij elkaar wonen in een te klein huis. De 23 jarige Sabine zorgt voor haar 13 jarige zusje en doet haar best. Als de buurman die steeds loopt te zeuren over wat niet mag melding doet moet ze snel een ander huis vinden. Ze heeft hulp nodig en die komt uit totaal onverwachte hoek. Tijdens haar werk ontmoet ze de bekende popster Wolf en een romance kan niet uitblijven……maar passen ze wel bij elkaar en is dit moment wel het goede moment. Ze hebben heerlijke momenten samen maar is dat genoeg??? Naast een heerlijk romantisch deel van het boek stopt Emma Zegers ook een aantal maatschappelijke problemen in het verhaal. Hierdoor wordt het een verhaal met meer diepgang dan de lezer verwacht. Heel mooi om te lezen, ook voor de oudere lezer. De licht erotische scenes zijn wat gewaagd, soms wat apart omdat ze veel praten tijdens deze momenten. Maar passen wel in het verhaal. Een onverwachte reactie van Wolf zorgt voor een schok voor Sabine en de lezer en de schrijnende situatie waar de meisjes in zitten laat de lezer hopen dat hulp voor hun alle drie aanwezig zal zijn. Een meeslepend verhaal met meerdere bijzondere momenten. De nieuwsgierigheid over hoe het af zal lopen met alles waar ze tegenaan zijn gelopen en mensen die ze opnieuw ontmoet hebben overheerst wel als de laatste bladzijde gelezen is. Een verhaal dat je bijblijft en vraagt om een vervolg.