Fantastisch!

Let op: omdat dit een educatief prentenboek is, heb ik hieronder een iets meer verklappende samenvatting gegeven dan ik gewoonlijk doe. Als je geen spoilers wilt, kan je deze recensie misschien beter overslaan. Dit behoorlijk dikke prentenboek (maar liefst 96 pagina’s, inclusief achtergronden en toelichtingen aan het eind) vertelt het verhaal van een muis die dolgraag een bezoekje wil brengen aan het grote Kaasfestival in Bern. Daar aangekomen, ontdekt hij tot zijn grote teleurstelling dat hij een dag te laat is. Hoe heeft dat nu kunnen gebeuren? In het vervolg van het verhaal denkt de muis na over de vraag wat tijd is, hoe tijd wordt gemeten en of je ook terug kunt in de tijd. Hij probeert van alles uit om tóch het Kaasfestival te kunnen beleven: van het terugzetten van allerlei uurwerken tot het bouwen van een tijdmachine. Op deze ontdekkingsreis ontmoet hij onder andere een oude klokkenmaker en komt hij terecht op het patentbureau, de plek waar een bijzondere man ooit een invloedrijke uitvinding deed: Einstein. De tijdmachine brengt de muis tot zijn schrik helemaal terug in de tijd van Einstein; een tijd waarin geen internet is, waardoor de muis zijn tijdmachine niet opnieuw kan instellen. Gelukkig krijgt hij een fantastisch idee! In het geheim legt hij de jongere Einstein raadseltjes voor en sprokkelt hij zo de berekeningen bij elkaar die hij nodig heeft om terug naar het heden te kunnen reizen. Zo helpen Einstein en de muis elkaar. De muis kan weer terug naar het heden reizen en Einstein doet zijn allereerste belangrijke ontdekking: tijd is relatief. Hiermee is zijn beroemde relativiteitstheorie geboren. Einstein van Torben Kuhlmann is niet een prentenboek dat je even makkelijk leest met je kinderen voor het naar bed gaan. Het is ook niet een boek dat je in één keer uitleest. Dat laatste is ook niet perse nodig, want het is fijn opgedeeld in kleine hoofdstukjes en hoewel het best complexe onderwerpen behandelt, leest het dankzij de fictieve verhaallijn van de muis als een avontuur. Hier en daar moest ik even wennen aan de schrijfstijl van Kuhlmann, want de inhoud is voor jonge kinderen echt nog best van een hoog niveau. Er zit veel geschiedenis in één boek en niet alles wordt altijd uitgelegd. Zo vind ik zinnen als ‘De kleine tandraderen in het koperen omhulsel produceerden een zacht, gelijkmatig getik,’ best moeilijk voor zesjarigen (terwijl dit voor wat ouderen juist weer bijdraagt aan de sfeer van het verhaal), en wordt ‘De kleine muis hoorde dat je op een draaiende bol als de aarde met behulp van de zon kon bepalen hoe laat het was en dat vanuit die kennis de wijzerplaat was ontwikkeld,’ even tussen neus en lippen genoemd, terwijl daar natuurlijk veel meer context achter schuilgaat die je hier mist. Máár, is de grote vraag: is dat storend? Ik vond absoluut van niet. Ik denk juist dat dit het kind (vooral wanneer het wel wat uitdaging kan gebruiken) hierdoor nieuwsgierig maakt en prikkelt. Daarnaast wordt het verhaal dankzij de illustraties en de fictieve verhaallijn van de muis zo sfeervol gemaakt, dat het niet eens altijd nodig is om alles te begrijpen. Het blijft je aandacht vasthouden. Zelf ben ik een groot liefhebber van (prenten)boeken met nét dat beetje extra. Extra diepgang, bijvoorbeeld, een educatieve lading of magische illustraties die je niet meer loslaten. Einstein van Torben Kuhlmann heeft dit voor mij allemaal. Het is echt een juweeltje: een boek dat je voor kinderen vanaf zes jaar als een avontuur kunt voorlezen, maar waarmee je samen met de iets oudere kinderen thuis of op school ook daadwerkelijk aan de slag kan gaan. Het bevat zoveel aanknopingspunten voor interessante opdrachtjes of om over door te praten. Het zette mijn creatieve brein in ieder geval onmiddellijk aan het werk! Is dit iets voor jou? Niet voor niets staat er bij de leeftijdsaanduiding aangegeven dat Einstein van Torben Kuhlmann is voor lezers van 6 tot 106 jaar. Het is een boek dat een bredere doelgroep kan aanspreken dan alleen kinderen. Kijk alleen al naar de prenten: het boek staat er met zijn 96 pagina’s vol mee. Er is zoveel te zien en te beleven in dit boek dat je het eigenlijk nog een tweede keer moet lezen, of een derde keer, en dan over een tijdje weer. Zoals eerder genoemd, zijn de onderwerpen en het taalgebruik van een wat complexer niveau. Ik denk daarom dat het niet ieder kind van zes jaar al zal aanspreken, maar juist voor die kinderen die wel wat meer uitdaging kunnen gebruiken vind ik dit echt een gouden aanrader. Ook voor scholen, overigens. Want hoe leer je nu beter iets tot je te nemen dan door jezelf te verliezen in een mooi en leerzaam verhaal? Kortom: ik ben niet zo’n sterrengever, omdat ik vind dat het de lading van mijn mening niet altijd genoeg dekt. Maar bij dit boek kan ik met alle eerlijkheid zeggen — ongeacht het feit dat ik dit boek heb ontvangen als recensie-exemplaar — dat het een dikke vijf sterren verdient en dat ik de andere boeken in deze reeks ook hèèl graag aan mijn (kinder)boekenkast zou willen toevoegen. Mocht deze recensie je op wat voor manier dan ook nieuwsgierig gemaakt hebben, dan wil ik je op het hart drukken: loop langs de (kinder)boekwinkel, houd het in je handen en blader er eens doorheen. Dan zul je ongetwijfeld begrijpen waarom het deze lof verdient.