Mooi!

Moeders van Mahipar is een mooie roman waarbij de auteur je een verhaal vanuit verschillende kanten laat zien. Je krijgt een inkijkje in de levens van mensen waar je misschien niet snel mee aan de praat zou raken. Je wordt als lezer meegenomen in de geschiedenis van Afghanistan zonder dat het een saaie geschiedenis opsomming wordt. Alles is als het ware relevant. Zo begrijp je de keuzes van de personages beter. Een 'ver van mijn bed show' komt opeens erg dichtbij wanneer de focus op een jonger personage komt te liggen. Wat ik verder misschien nog wel het mooist vond is hoe de schrijfster de Farsi taal onderdeel heeft gemaakt van het boek, al beginnen met het nummeren van de hoofdstukken. Het is een Nederlands talig boek maar het is doorweven met Farsi woorden, uitdrukkingen en spreekwoorden. Hierdoor waren verschillende stukjes in het boek extra boeiend om te lezen. De authenticiteit van de personages kwam hierdoor goed naar voren. Voorbeelden die me nu te binnen schieten: "laten we scheef zitten maar recht praten!" (laten we eerlijk zijn) of "de muren hebben muizen en de muizen hebben oren" (pas op dat niemand het hoort of dat het doorverteld wordt). Ik vond het werkelijk briljant. Het stukje eigenheid van de auteur is met de Farsi details mooi tot uiting gekomen. Al met al een aanrader!