De start van een magisch avontuur.

Toen ik in de nieuwsbrief van Luitingh Sijthoff zag staan dat er een nieuwe magische serie uit komt, geschikt voor fans van Harry Potter, was ik natuurlijk verkocht. Lees hieronder mijn recensie. - Charlie is een doodgewone tiener. Al is het wel een beetje gek dat hij op een school zit die zich gevestigd heeft in een oude lucifer fabriek, waar zijn moeder ook nog eens de directeur is. De oma van Charlie is vijf jaar geleden op een hele mysterieuze wijze verdwenen en niemand weet waar ze heen is gegaan. Maar op een dag wordt ze teruggevonden en trekt ze bij Charlie en zijn moeder in. Charlie komt erachter dat ze ooit een briljante tovenares is geweest. Charlie wilt weten wat het verhaal van zijn oma is. Hij zal daarvoor het geheugen van zijn oma terug moeten zien te vinden. De enige manier om hier verder mee te komen, is om zelf een tovenaarsleerling te worden. Maar Charlie kent nog helemaal niets uit de tovenaarswereld en daarnaast zit er een oorlog aan te komen. Zal het Charlie lukken om de herinneringen van zijn oma op tijd terug te vinden voordat de oorlog uitbreekt? Dat lees je in deel één van de leerling-ToverRaar serie. - Wat heb ik uitgekeken naar dit boek en wat heb ik ervan genoten! Het verhaal begint met Charlie als doodgewone jongen en langzaamaan komen er steeds meer magische aspecten bij. Dit verhaal vind ik dan ook echt een "start". Je komt in aanmerking met de magie, de regels, de gewoontes en eigenlijk de hele wereld. Dit maakt het verhaal naar mijn gevoel wat trager, maar is in mijn ogen erg belangrijk voor de world-building. Aan het einde van het verhaal had ik ook echt het idee de wereld al goed te kennen en dat vind ik toch wel belangrijk. De groei die Charlie in boek één doormaakt van gewone jongen naar tovernaars-leerling is ook erg leuk gedaan. Je merkt aan de keuzes die Charlie maakt dat hij echt totaal geen idee heeft van wat de gewoontes zijn binnen de tovenaars-wereld en dat maakt het verhaal op sommige stukken erg grappig. Hierdoor is het ook gemakkelijk om met Charlie mee te leven, want zo zouden we het zelf ook ervaren. De schrijfstijl van Audrey Alwett moet ik nog even aan wennen. Het is niet helemaal mijn ding, maar ik vind het ook niet verschrikkelijk. Het raakte mij niet enorm en soms moest ik een stukje opnieuw lezen om te begrijpen wat de auteur precies bedoelde. De paar illustraties die in en op het boek te zien zijn (gemaakt door Stan Manoukian) zijn erg passend, grappig en leuk gedaan. Dit boek is dus een leuke start in een nieuwe magische wereld, ik ben erg benieuwd naar de vervolgdelen van dit verhaal.