Niet meer dan een nummer, raakt diep en vraagt om meer

Een bijzonder verhaal, zo raak geschreven en zo knap van Elsbeth de Jager hoe zij heeft kunnen schrijven over het heftige verhaal van haar vader. Het zou verplichte kost moeten worden op scholen. Niet alleen om niet te vergeten maar ook voor een nodige reality check. We vinden het normaal dat er een tablet in de kamer rondslingert, onze kinderen op jonge leeftijd met mobieltjes rondrennen en dat er ook nog een computer staat. We sluiten vaak onze ogen voor het leed dat sommige gezinnen lijden die onder de armoedegrens leven. Het is toch niet onze schuld, daar kunnen wij toch niets aan doen? We klagen als de auto stuk gaat en de garage niet direct ruimte heeft om deze te maken. Hugo leert ons vooral om positief te blijven, te vechten voor datgene wat belangrijk voor je is, te vechten voor je familie ook al lijkt het alsof ze eindeloos ver weg zijn. Steeds verzint hij weer een nieuwe manier om ondanks alle ontberingen door te gaan. Wat een mooi mens en wat een mooi rolmodel ook al is hij zo jong. Niet meer dan een nummer raakte me van begin tot einde, ik kon het simpelweg niet wegleggen en zou als er ooit een vervolg komt, dit zeker lezen! Dank je wel Elsbeth voor dit prachtig geschreven verhaal.