Visuele kunst omgezet tot schrift

Het boek pakte me aanvankelijk helemaal niet, moeite om weer verder te lezen. Het is helder wat er staat te gebeuren: de grote tentoonstelling van Johans meesterstuk, maar ik voelde de opbouw in het boek niet. Vaak vroeg ik me af: waarom is deze alinea geschreven? Wat heeft schrijfster Anna beroerd tot het schrijven van deze ogenschijnlijk nutteloze zin? Soms dacht ik erachter te komen, soms ook niet. Verderop in het boek herkende ik de overeenkomstigheid van het verhaal en hoe het geschreven is, met een schilderij. De schrijfster is ontzettend beeldend en middels kleur-, beeld- en sfeerbeschrijvingen, werd je als lezer meegenomen en in vervoering gebracht. De vissen kwamen terug in het verhaal op een visueel kunstige manier, het zwart-gele outfit kwam op meerdere plekken terug, de karakters van personages kwamen op verschillende manieren terug in het verhaal wat het al met al een heel kunstige, kundige en visueel kloppende compositie maakte!! Daar heb ik van genoten. Ware kunst. Van de verhaallijn ansich een stuk minder. Ik ben benieuwd naar schilderijen van Anna Enquist, ik denk dat ik daar meer mee heb dan met haar boeken.