De bijzondere levens van Violette

Je kunt je leven niet opnieuw beginnen. Neem een vel papier, scheur het in stukjes, hoe je de stukjes ook aan elkaar plakt, de scheur ende vouwen en het plakband zullen er altijd zijn. Violette is de beheerder van een begraafplaats waar ze leeft als een kluizenaar en waar iedereen wel bij haar terecht kan voor een luisterend oor, een theetje of koffietje. Zowel bezoeker als de grafdelvers en de pastoor. Tot op de dag dat Julien aan haar deur klopt met een raar verzoek en het leven van Violette een andere wending aanneemt. Er zijn verschillende verhaallijnen die uiteindelijk samen komen waar je met een zucht het boek dicht klapt. We volgen Violette vanaf het moment dat ze haar man Philippe Toussaint leert kennen tot het ogenblik dat Julien in haar leven komt en we terug gecapituleerd worden in het verleden aan de hand van het dagboek van zijn moeder. Ik werd ondergedompeld in verdriet, melancholie, vriendschap, dramatische gebeurtenissen en besef je dat je met weinig ook gelukkig kan zijn. Wat ik ook leuk vond zijn de citaten die bij ieder hoofdstuk stonden en de prachtige zinnen die de auteur in het verhaal verwerkte. Ik zou het boek zo terug lezen en al die zinnen zo in een schriftje gaan noteren.