Heerlijk dramatisch einde

Ik heb eerder het eerste boek uit de Dodenrijk-trilogie, De crypte, gelezen. Dat vond ik een goed en huiveringwekkend boek, niet altijd geschikt om 's avonds vlak vóór het slapen gaan nog eens te lezen. Amelia Gray, de hoofdpersoon in de serie, neemt al in het begin van het boek een hond in huis. Een goede beschermer, niet altijd, maar vaak wel. Hij is ook duidelijk van begin af aan aan Amelia gehecht. De hond speelt ook een belangrijke rol in het verhaal. Door de hond kom je bijvoorbeeld achter het bestaan van een lokhond bij hondengevechten. Hondengevechten, daar heb ik altijd heel vaag van gehoord. Hier werd het iets concreter; ik hoef er nu niets meer van te weten. Amelia komt in dit boek meer over haar afkomst te weten. Ook dit boek is lekker spannend. Het heeft een heerlijk dramatisch einde. Wat mij betreft een aanrader.