Stad vormt meer dan decor

Vooral het eerste verhaal in De Parijsboeken wist me te raken: scherp geschreven, vol sfeer, en met personages die echt tot leven komen. Van Dis’ stijl is helder en gelaagd, met oog voor het schrijnende én het absurde. De kracht van dit boek zit hem vooral in de taal. Van Dis schrijft glashelder maar gelaagd, met subtiele ironie en een fijnzinnige toon die nooit sentimenteel wordt. Zijn personages zijn geen types, maar mensen van vlees en bloed, soms pijnlijk herkenbaar. De stad vormt meer dan een decor: ze leeft, zuigt en spuwt, net als de mensen die er ronddolen. De losse verhalen in de tweede helft zijn leuk, vlot geschreven, maar blijven minder hangen. Al met al een boek met een sterk begin en een onderhoudende afsluiting.