inkijkje in de vroege stijl van Schwab

Prima, maar het raakte me niet echt. Dat is eigenlijk de kern van mijn leeservaring. De Heks van Near is een van Schwabs eerste boeken, en dat merk je. De sfeer is mooi; duinen, wind, fluisteringen, een dorp dat leeft van legendes, maar het verhaal zelf blijft wat eenvoudiger en voorspelbaarder dan haar latere werk. Waar Het Onzichtbare Leven van Addie LaRue me volledig opslokte, voelde dit boek meer als een sprookje dat je vanaf een afstand beluistert. Niet slecht geschreven, zeker niet, maar het wist mijn aandacht niet vast te houden. Ik was niet per se nieuwsgierig hoe het allemaal zou aflopen. Kortom: fijn om gelezen te hebben, maar niet memorabel. Een mooi inkijkje in de vroege stijl van Schwab, maar geen titel die naast Addie LaRue komt te staan.