Verbazingwekkend mooi in al zijn eenvoud

Succesvolle schrijver Jasper Gwyn kondigt als een donderslag bij heldere hemel aan dat hij stopt met boeken schrijven, tot afgrijzen van zijn agent en beste vriend Tom. Maar na een tijdje begint het te knagen bij Gwyn, en alle lapmiddeltjes die hij probeert om zijn ongelukkigheid en ongedurigheid te bezweren werken niet. Tot hij een idee heeft: hij wil portretten gaan schrijven, een poserende “klant” wekenlang observeren zoals een portretschilder doet en dan een portret maken dat enkel voor de ogen van de klant bestemd is. Hij begint met het hulpje van Tom, ene Rebecca, die al snel een tweede hoofdpersonage wordt. Natuurlijk zorgt dat portretschrijven uiteindelijk voor een (kleine) twist, en Rebecca doet ook een ontdekking over die portretten, maar los daarvan is dit verhaal nooit spectaculair en toch altijd meeslepend. Het boek eindigt met één van de portretten, getiteld “Three Times at Dawn”, en dat is een prachtig verhaal.