Wel gruwelijk, niet zo grappig...

Als ik de overige recensies mag geloven sta ik alleen in mijn twee sterren mening.. en ik ben niet de doelgroep (volwassen en bewust kinderloos), neem dat dus mee in je overweging voor je je door mijn leeservaring laat beïnvloeden. Ik las dit boek vanwege een vinkje op mijn reading challenge checklist, en omdat het al jaren op mijn plank lag, nadat ik het uitzocht op een kerstmarkt vanwege de grappige kaft. Ik vond de verhalen over het algemeen niet grappig en wel gruwelijk. Het is niet eens zo dat ik vies ben van gruwelijke verhalen. In de thrillers die ik normaal lees komen allerlei smerige details voor. In dit boek vond ik de griezelige fantasierijke twists gewoon over de top en 'onwaar'. Ik draaide een beetje bij toen ik halverwege het boek stuitte op de pagina's met meer uitleg over de feitjes die aan de verhalen ten grondslag liggen. Wie weet helpt dat om de 'tere kinderzieltjes' weer in het gareel te brengen. Voor mijn gevoel is het kwaad alleen tegen die tijd al geschied en gelooft je kind voordat je het weet dat je rattenpoep kunt eten, dat dokters gemene mensen zijn en dat de pest (of een andere erge ziekte) te genezen viel/valt door maar flink te lachen. Kortom: ik zou dit boek niet snel doorgeven aan één van mijn vriendinnen met kinderen. Hieruit voorlezen (of het door je kind laten lezen) zou ik alleen aanraden met een goede 'disclaimer' erbij: "Dit is niet echt gebeurd en het kán ook niet echt gebeuren..." Na elk verhaaltje zo'n feitje doornemen om de boel weer recht te breien lijkt me ook aan te raden. Ik heb dus niet genoten en kan me uit mijn eigen kindertijd ook niet heugen dat dergelijke verhalen mij bekoorden. Er werd ergens gesproken over Roald Dahl achtige verhalen en natuurlijk staan kinderboeken vol fantasiewerelden, maar omdat dit teveel tegen de realiteit aanschuurt raakt het uit zijn verband naar mijn mening. De tekeningen vond ik wel grappig gevonden en van meerwaarde. Deze deden voor mij wél Dahl-achtig aan...